Günaha Son çağr-’y- yazdiş-m gündüz ve geceler boyunca, -sa ile birlikte Golgota Tepesi’ne çıkarken duydu-um deh-eti, hayatın- ve ölürken çektişi ac-ları yaşarken duydu-um yo-unlu-u, anlay--- ve sevgiyi başka hiçbir zaman duymadım. -çimi kemiren bu duyguları ve insanl---n büyük umudunu yazarken gözlerim dolu dolu oldu heyecandan. -sa’nın kanın-n bu denli tatl- ve ac- olarak yüre-ime damla damla akt--- olmamıştır hiç. (...) -sa’nın hayatının her ân-, bir çat--madır, bir zaferdir. Basit insan zevklerinin yenilmez, büyüleyici nitelişine üstün gelmiştir; ayart-l--lara kar-- direnmiştir; bedenini sürekli olarak ruhsalla-t-rm--, sonunda gö-e yükselmiştir. Golgota Tepesi’ne varm-- ve çarm-h’a çıkmıştır. (...) Bu kitap bir hayal hikâyesi de-ildir; mücadele eden herkesin itiraf-dır. Yayımlamakla ödevimi yerine getirdim; hayatta çok ac- çekmiş, büyük umutları olan birinin ödevini. Sevgiyle bu kitabı okuyacak her özgür insan, eskisinden daha çok, eskisinden çok daha iyi bir -ekilde -sa’y- sevecektir.