Heba bir çocukluk hatas- gibi unutulan insanl---m-z-n, vicdan denen anahtar-n, bir sınır boyunda gizlenenlerin, bir ömrü minnetle kaybedenlerin romanı. Heba; delinmiş bir uykunun ve onu bulanların hikâyesi...
”Heba muhte-em ve merak uyandır-c- bir roman. Sanki dünyanın hiç bilmedişim bir yerine götürdü beni ve Aslında her -eyin tan-dık olduğunu gösterdi a-k her yerde a-k, dost her yerde dost, ihanet her yerde ihanet.”
-Nadeem Aslam-
”Sıradiş- bir hikâye. Tuhaf, rahats-z edici ve romanın güzergâh-n- zorlay-c-.”
-Piali Roy, Toronto Star-
“... insan-z yahu, kaybetmeye de ihtiyac-m-z var arkada-, otural-m oturdu-umuz yerde diyebilirdi mesela; ne var ki bunu yapamadı. Biçare çocuk, onun solu-unu kendi solu-u san-yor -imdi; dilinde Nefise Türküsüyle ortal-kta serseri may-n gibi gezinip duruyor. Fark-nda olmadan kaybetmenin tadın- ke-fetti de onu mu uzat-yor hergele bilmiyorum ki...”
(Tan-t-m Bülteninden)
