1955 yılında yayımlanan Yaprak Fırtınası, Latin Amerika edebiyatında “büyülü gerçekçilik” diye anılan akımın ustası Gabriel García Márquez’in ilk önemli yapıtı. Bu uzun öykünün vurgulanması gereken bir özelliÄŸi de, Márquez’in yalnızca Yüzyıllık Yalnızlık deÄŸil, daha sonraki yapıtlarının da arka planını oluÅŸturan düÅŸsel Macondo kasabasının ilk kez bu kitapta ortaya çıkmış olması.
Dev bir muz ÅŸirketinin sömürüsünden artakalan çürümüÅŸlük kokusunun kol gezdiÄŸi bu kasabada yapılmaması gereken bir cenaze töreninin öyküsü anlatılıyor. Tüm kasaba halkının nefret ettiÄŸi garip bir doktor ölmüÅŸ, yaÅŸlı bir emekli albay da, sırf ona vermiÅŸ olduÄŸu bir sözü yerine getirmek için halkın karşı koymasına raÄŸmen yanında kızı ve torunuyla birlikte onu defnetme çabasına düÅŸmüÅŸtür. Tıpkı Sophokles’in hoÅŸgörüye dayalı bir ortak yaÅŸamı ve birey haklarını savunduÄŸu, bir direniÅŸ örneÄŸi gösteren ölümsüz tragedyası Antigone’de olduÄŸu gibi. Cenazenin hazırlık aÅŸaması ve Macondo’nun çeyrek yüzyıllık masalsı öyküsü, yarım saatlik bir süre içinde ve geriye dönüÅŸlerle, bu üç kiÅŸinin farklı görüÅŸ açılarından anlatılmakta. OlaÄŸanüstü düÅŸ gücünün ürünü olan bu kitap, mucizeler yaratabileceÄŸini çok iyi bilen bir yazarın usta iÅŸi yalın anlatımıyla sunulmuÅŸ bir baÅŸyapıt.
