çocukluğumdan beri, insanları a-latacak yazılar yazmak isterdim. Bu istekle yazdiş-m bir hikâyeyi, bir dergiye götürmü-tüm. Hikâyemi okuyan derginin başdedaktörü, çok anlay--s-z bir adam olduğu için, hikâyemi okurken hüngür hüngür a-lamas- gerektişi halde kahkahalarla güldü, sonra kahkahadan yaşaran gözlerini silerek, “Aferin. çok güzel. Bunun gibi daha başka hikâyeler de yaz getir bize..” dedi.
Yazarl-ktaki bu ilk dü- k-r-kl---m hâlâ sürmektedir. A-las-n diye yazdıklarımın ço-una, okurlarım gülüyor.
